Mięta kłosowa

Mięta kłosowa tworzy bujne, dość zwarte kępki, wypełnione smukłymi, często lekko owłosionymi i rozkrzewiającymi się pędami, o jednolitym, jasnozielonym wybarwieniu. Liście, rozwijające się na całej długości pędów, mogą być osadzone na krótkich ogonkach, zwłaszcza w dolnych partiach rośliny, lub niemal na pędach, szczególnie przy wierzchołku. Blaszki liściowe mają lancetowate kształty, gładką lub lekko owłosioną powierzchnię i delikatnie ząbkowane krawędzie. Wierzchołki pędów porastają kłosowe kwiatostany, w okresie kwitnienia, szczelnie wypełniające się jasnofioletowymi, jadalnymi kwiatami. Część użytkową rośliny stanowią liście oraz wierzchołki pędów, które zaleca się zbierać przed kwitnieniem, gdy mają najsilniejszy aromat. Zbiory zaleca się prowadzić kilka razy w sezonie, co stymuluje roślinę do ponownego wzrost. Obfitość olejków eterycznych oraz intensywny aromat sprawia, że rośliny są chętnie odwiedzane przez pszczoły i inne gatunki owadów zapylających, przez co gatunek jest zaliczany do grupy roślin miododajnych.

Mięta kłosowa jest rośliną o wysokich walorach przyprawowych. Świeże liście znakomicie sprawdzają się jako dodatek do przygotowywania orzeźwiających napojów i koktajli, takich jak mojito, do aromatyzacji deserów, sałatek, sosów oraz dań mięsnych i ryb, a także jako składnik marynat. Napary oraz herbaty na bazie mięty kłosowej wykazują właściwości lecznicze, łagodząc problemy trawienne, działając przeciwbólowo i odświeżająco, ja także nadają się do inhalacji przy przeziębieniach. Gatunek sprawdza się również w nasadzeniach gruntowych, utrzymanych w stylu naturalistycznym lub rustykalnym, w tym również w uprawach miododajnych.

Pokrój: kępkowy, rośliny, zależnie od warunków uprawy osiągają wysokość od 30 do 60 cm, rozwijają się w formie wyprostowanych, smukłych pędów, skupionych bujne i dość zwarte kępki, jednolite kolorystycznie, o jasnozielonym wybarwieniu, pędy lekko owłosione, górą słabo rozkrzewiające się, ulistnione na całej długości, dolne liście osadzone na krótkich ogonkach, górne bezpośrednio na łodydze, blaszki liściowe o lancetowych kształtach, błyszczącej, gładkiej lub lekko owłosionej powierzchni i delikatnie ząbkowanych krawędziach, zawierają obfite ilości olejków eterycznych, którym zawdzięczają intensywny aromat, z delikatnym cytrusowym i słodkim aromatem, wierzchołki pędów pokrywają kłosowe kwiatostany, w okresie kwitnienia, szczelnie wypełniające się drobnymi jasno fioletowymi kwiatami.

Zastosowanie: roślina przyprawowa, utrzymująca swoje walory również po zasuszeniu, polecana do aromatyzacji napojów, koktajli, sałatek oraz potraw na ciepło, składnik marynat, surowiec zielarski, do przygotowywania naparów, herbat i olejków, roślina miododajna.

Termin siewu: w marcu lub w kwietniu, na rozsadę, w maju, przenoszenie sadzonek na docelowe miejsca, do pojemników lub na stanowiska polowe.

Rozstawa: 40 x 20 cm.

Termin zbioru: lipiec.

Mrozoodporność: całkowita, roślina zimotrwała, uprawiana w cyklu wieloletnim.

Stanowisko: nasłonecznione lub półcieniste, o podłożu wilgotnym i lekko piaszczystym, uprawę w pojemnikach zaleca się prowadzić na specjalistycznym podłożu do uprawy ziół lub wysokiej jakości podłożu uniwersalnym.