Bylica piołun

Bylica piołun tworzy bujne, zwarte kępki, wypełnione smukłymi pędami, dołem drewniejącymi, górą silnie rozkrzewionymi i pokrytymi delikatnym meszkiem. Łodygi porośnięte są liśćmi, stanowiącymi ceniony surowiec, mający liczne zastosowania. Rodzaj liści jest zróżnicowany w zależności od miejsca osadzenia na łodydze, dolne partie pokrywają duże ogonkowe liście, które w górnej części rośliny ustępują miejsca drobny listkom, osadzonym bezpośrednio na łodydze. Blaszki liściowe mają nieregularne, powcinane kształty, gładkie krawędzie oraz pokryte są srebrzystoszarym meszkiem, nadającym liściom jedwabistego wyglądu. Wierzchołki pędów pokrywają się luźnymi, wiechowatymi kwiatostanami, wypełnionymi drobnymi, żółtymi kwiatami. Najlepszym terminem na zbiór liści jest pierwsza połowa lata, po pojawieniu się pierwszych pąków, a przed rozpoczęciem pełnego kwitnienia, ponieważ liście zebrane w tym okresie zawierają największe stężenie substancji czynnych i olejków eterycznych. Zbiór całych roślin najlepiej wykonywać w okresie pełnego kwitnienia, w drugiej połowie lata.

Bylica piołun ma wszechstronne zastosowanie i może być uprawia, w zależności od planowanej formy użycia, z przeznaczeniem do pozyskiwania liści lub całych pędów wraz z kwiatami. Gatunek, dzięki wysokiej zawartości olejków eterycznych, goryczy oraz flawonoidów, stanowi ceniony surowiec zielarski polecany do przygotowywania naparów, nalewek lub olejków wspomagających trawienie oraz wykazujących działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Roślina posiada również walory przyprawowe, znakomicie sprawdzając się jako dodatek do aromatyzacji ciężkostrawnych mięs i tłustych potraw oraz przy produkcji alkoholu. Charakterystyczne, srebrzystoszare liście wykazują wysoką wartość ozdobną i są polecane jako dodatek w kompozycjach florystycznych z kwiatów świeżych lub suszonych.

Pokrój: kępkowy, rośliny osiągają wysokość, zależnie od warunków uprawy od 50 do 120 cm, jednolite kolorystycznie, intensywnie zielone, formują bujne struktury roślinne, złożone ze smukłych, wyprostowanych pędów, w dolnych partiach drewniejące, górą porośnięte meszkiem i silnie rozkrzewiające się, łodygi, na całej wysokości, pokrywają się liśćmi, zróżnicowanymi pod względem typu i rozmiaru, dolne partie porastają duże, ogonkowe liście, które w górnych partiach pędów, ustępują miejsca drobnym listkom, osadzonym bezpośrednio na łodydze, blaszki liściowa nieregularne, powcinane, o gładkich krawędziach, porośnięte charakterystycznym, srebrzystoszarym meszkiem, w okresie kwitnienia, wierzchołki pędów pokrywają się luźnymi, wiechowatymi kwiatostanami, wypełnionymi drobnymi, żółtymi kwiatami.

Zastosowanie: wartość użytkową posiadają wszystkie partie rośliny, liście, łodygi oraz kwiaty, którą zachowują po zasuszeniu, roślina jest polecana do stosowania jako surowiec zielarski, do przygotowywania naparów, nalewek i olejków, roślina przyprawowa, do aromatyzacji mięs i tłustych potraw, roślina dekoracyjna.

Termin ziewu: w maju lub w czerwcu, wprost na stałe miejsca, do pojemników lub na stanowiska polowe.

Rozstawa: 30 x 40 cm.

Termin zbioru: od czerwca do września, w zależności od części rośliny, w czerwcu i w lipcu pozyskuje się liście, natomiast sierpień i wrzesień, to okres zbioru całych roślin.

Mrozoodporność: całkowita, gatunek zimotrwały, uprawiany w cyklu wieloletnim.

Stanowisko: nasłonecznione i suche, rośliny wykazują wysoką tolerancję na trudne warunki glebowe.