Lawenda lekarska

Lawenda lekarska charakteryzuje się drobnymi, fioletowymi kwiatami, wydzielającymi niezwykle przyjemny zapach. Roślina jest zaliczana do grupy roślin miododajnych, ponieważ intensywna woń działa wabiąco na pszczoły, jednocześnie stanowi skuteczną barierę zniechęcającą komary oraz mole odzieżowe do przebywanie w jej sąsiedztwie. Lawenda lekarska jest rośliną całkowicie mrozoodporną i dobrze znosi zimowanie w gruncie, utrzymując, nawet przy niskich temperaturach, szarozielone ulistnienie.

Lawenda lekarska ma liczne zastosowania. Zwarty, regularny pokrój, intensywne wybarwienie kwiatów oraz wysoka wonność nadają roślinie walorów dekoracyjnych, co sprawia, że roślina jest chętnie uprawiana w charakterze ozdobnym, w warunkach domowych oraz na rabatach, kwietnikach oraz łąkach kwietnych. Roślina utrzymują swoje walory po zasuszeniu stanowiąc ceniony surowiec bukieciarski w kompozycjach z suchych kwiatów. Wysoka zawartość olejków eterycznych nadaje roślinie walorów przyprawowych. Świeże pędy są polecane jako aromatyczny dodatek do potraw mięsnych i rybnych oraz jako naturalna dekoracja do posiłków. Przyprawowe walory rośliny utrzymują się również po zasuszeniu i rozdrobnieniu. Pędy lawendy mogą służyć jako baza do naparów i olejków o działaniu przeciwbakteryjnym i uspokajającym oraz ułatwiającym zasypianie.

Pokrój: kępkowy, rośliny rozwijają się w formie wzniesionych, obficie ulistnionych pędów, osiągających wysokość do 50 cm, skupionych w zwarte, regularne kępki, blaszki liściowe mają podłużne kształty i są pokryte delikatnym meszkiem, pędy zwieńczone są kłosowatym kwiatostanem wypełnionym drobnymi kwiatami, pędy oraz liście mają zieloną barwę, która w okresie zimowym ulega wyraźnemu zszarzeniu, kwiaty są jednolite kolorystycznie, o intensywnej fioletowej barwie, wydzielają charakterystyczną, niezwykle przyjemną woń, wabiącą pszczoły i działającą drażniąco na komary i mole.

Zastosowanie: jako roślina kwietnikowa, na raby i kwietniki, jako oślina ozdobna uprawiana w warunkach domowych, jako surowiec w bukieciarstwie, do konsumpcji bezpośredniej, jako aromatyczny dodatek do potraw lub naturalna dekoracja posiłków, jako surowiec na susz, jako baza do olejków i naparów w ziołolecznictwie.

Termin siewu: od marca do czerwca, pod osłony, na paletki rozsadowe, od lipca do września, przenoszenie rozsady na docelowe miejsca.

Rozstawa: 30 – 35 x 30 cm.

Termin zbioru: od lipca do września.

Mrozoodporność: roślina całkowicie zimotrwała, uprawiana w cyklu wieloletnim.

Stanowisko: nasłonecznione, o podłożu żyznym, przepuszczalnym i odpowiednio wilgotnym.