Oregano greckie

Oregano greckie to bylina o silnym aromacie, zdecydowanie wyraźniejszym od odmiany pospolitej, przeznaczona do uprawy na stanowiskach polowych z siewu bezpośredniego. Roślina o pokroju kępkowym, rozwija się w formie wzniesionych pędów o silnej tendencji do rozkrzewiania się, obficie porośniętych liśćmi i zwieńczonych kwiatostanami, osiągających wysokość do 50 cm.

Oregano greckie wytwarza zielone liście, o eliptycznych kształtach i ostrym zakończeniu. Liście osadzone są na krótkich ogonkach i rozwijają się w parach na wyprostowanych łodygach. Dolne części pędów, wraz ze wzrostem rośliny, drewnieją, natomiast górne części pokrywają kwiatostany, skupiające drobne kwiaty o jasnoróżowej lub fioletowej barwie. Zbiory mogą być prowadzone poprzez systematyczne obrywanie pojedynczych liście lub ścianie całych pędów, powyżej zdrewniałej części.

Oregano greckie jest uprawiane dla pozyskiwania aromatycznych liści oraz pędów, wykazujących wysokie walory przyprawowe oraz właściwości lecznicze. Ulistnione pędy utrzymują swoje walory po zasuszeniu i sproszkowaniu. Zioło jest polecane do konsumpcji bezpośredniej w formie aromatycznego dodatku do potraw inspirowanych kuchnią śródziemnomorską, dań mięsnych oraz ryb, jak również jako naturalna dekoracja do posiłków. Napary na bazie oregano mają właściwości przeciwzapalne, regulują apetyt oraz pracę układu pokarmowego. Rośliny mogą być uprawiane całosezonowo, w warunkach domowych, w charakterze rośliny ozdobnej.

Pokrój: kępkowy, rośliny tworzą zwarte kępki, złożone z wzniesionych pędów, osiągających wysokość do 50 cm, łodygi są gęsto porośnięte, osadzonymi na krótkich ogonkach, eliptycznymi liśćmi, o gładkich blaszkach, regularnych krawędziach i ostrym zakończeniu, liście rozwijają się w naprzeciwległych parach, na całej długości łodygi, dolne części pędów, wraz ze wzrostem rośliny, drewnieją i tracą walory konsumpcyjne, wierzchołki pędów są zwieńczone kwiatostanami, wypełnionymi drobnymi kwiatami o jasnej barwie, pędy oraz liście mają jednolitą, intensywnie zieloną barwę i wydzielają silny aromat, który zawdzięczają obfitości olejków eterycznych.

Zastosowanie: do konsumpcji bezpośredniej, jako przyprawa do potraw na ciepło, jako naturalna dekoracja do posiłków, jako surowiec do produkcji suszu, jako baza do naparów, jako roślina dekoracyjna.

Termin siewu: bezpośrednio na stałe miejsce na stanowiskach polowych i do pojemników, od kwietnia do końca maja.

Rozsada: 30 x 30 cm.

Termin zbioru: od lipca do września.

Mrozoodporność: roślina zimotrwała, uprawiana w cyklu wieloletnim.

Stanowisko: nasłonecznione i osłonięte od wiatru, o podłożu lekkim, przepuszczalnym i zasobnym w próchnicę, uprawę w pojemnikach zaleca się prowadzić na dedykowanym podłożu do uprawy ziół lub wysokiej jakości podłożu uniwersalnym.