Melisa lekarska

Melisa lekarska to aromatyczna roślina wieloletnia o wysokich walorach przyprawowych i licznych właściwościach leczniczych. Uprawę należy prowadzić na stanowiskach polowych, z przygotowanej wcześniej rozsady. Roślina o pokroju wzniesionym rozwija się w formie wyprostowanego pędu, o dużej sile wzrostu, wykazującego silną tendencję do wytwarzania pędów bocznych, obficie pokrytych aromatycznymi liśćmi, osiągającego wysokość do 100 cm.

Melisa lekarska jest uprawiana dla pozyskiwania aromatycznych liści oraz pędów. Liśce mają intensywną zieloną barwę, karbowaną powierzchnię oraz regularnie ząbkowane krawędzie, rozwijają się na krótkich ogonkach, obficie pokrywając pędy. Kwiaty o jednolitym, białym lub jasnożółtym wybarwieniu, związują się w kontach liści przy wierzchołkach pędów. Kwiaty posiadają znikomą wartość dekoracyjną, ale stanowią obfite źródło nektaru wabiącego pszczoły. Roślina jest zaliczana do grupy odmian miododajnych. Pierwsze zbiory mogą być przeprowadzone jesienią w roku siewu, w kolejnych latach zbiory mogą być przeprowadzane dwa razy w sezonie.

Melis lekarska charakteryzuje się wysoką zawartością olejków eterycznych, nadających roślinie charakterystyczny aromat oraz walory konsumpcyjne. Młode pędy, zebrane przed okresem kwitnienia, są polecane do konsumpcji bezpośredniej w formie aromatycznego dodatku do potraw na ciepło lub sałatek i surówek warzywnych oraz jako naturalna dekoracja do posiłków. Ulistnione pędy utrzymują swoje walory po zasuszeniu i sproszkowaniu stanowiąc cenioną przyprawę kuchenną. Liście, zarówno świeże, jak i suszone, mają zastosowanie w ziołolecznictwie, jako baza do naparów i herbat o działaniu uspokajającym i przeciwbólowym oraz regulującym pracę układu pokarmowego. Roślina stanowi wartościowe uzupełnienie kompozycji na stanowiskach, o charakterze miododajnym.

Nasiona z serii Bio pochodzą z certyfikowanych gospodarstw rolnych i zostały pozyskane bez udziału nawozów sztucznych oraz chemicznych środków ochrony roślin.

Pokrój: wzniesiony, rośliny rozwijają się w formie wyprostowanych pędów, o dużej sile wzrostu, osiągających wysokość do 100 cm, silnie rozkrzewiających się i obficie ulistnionych, liście mają eliptyczne, nieco wydłużone kształty, karbowaną blaszki i regularnie ząbkowane krawędzie, osadzone są na krótkich ogonkach, w kątach liści, przy wierzchołkach pędów, wyrastają drobne kwiaty, o białym lub jasnożółtym wybarwieniu, stanowiące obfite źródło nektaru wabiącego pszczoły, rośliny mają jednolitą, intensywnie zieloną barwę i wydzielają charakterystyczny, przyjemny zapach.

Zastosowanie: do konsumpcji bezpośredniej, jako aromatyczny dodatek do potraw na ciepło lub sałatek i surówek warzywnych, jako naturalna dekoracja do posiłków, jako surowiec na susz, jako baza do naparów i herbat w ziołolecznictwie, jako roślina miododajna.

Termin siewu: przygotowanie rozsady, od marca do końca kwietnia, na rozsadniku pod osłonami, przeniesienie rozsady na stałe miejsce, w drugiej połowie maja.

Rozstawa: 40 x 40 cm.

Termin zbioru: od lipca do września.

Mrozoodporność: roślina całkowicie zimotrwała, uprawiana w cyklu wieloletnim.

Stanowisko: nasłonecznione, o podłożu żyznym i dobrze uprawionym.